จบ ม.6 แล้ว… เป็น OSK แล้ว…

และแล้วก็จบลงเสียที กับชีวิตเด็กมัธยมปลาย ที่เขาต่างร่ำลือกันว่า เป็นช่วงชีวิตที่ สนุกที่สุด ได้เพื่อนดีที่สุด และเหนื่อยที่สุด…

คำว่า OSK ตอนแรกที่เห็นอาจจะงงๆนะครับ แม่งคืออะไรวะ อันนี้คือคำย่อของผู้ที่เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยครับ ถ้าศิษย์ปัจจุบัน จะใช้ตัวอักษรย่อว่า SK ซึ่งย่อมาจาก Suankularb น่ะแหละ แล้วก็ตามด้วยเลขรุ่น ส่วน OSK นี้ ย่อมาจาก Old Suankularb ก็คือ ใช้แทนกับศิษย์เก่าครับ ตามด้วยเลขรุ่นเช่นกัน อย่างของผมรุ่น 129 ก็จะใช้เลขรุ่นว่า OSK 129

มันรู้สึกใจหายนิดๆ ที่ผมจะต้องจากสถานที่ ที่ผมสามารถบอกได้เลยว่า เป็นบ้านหลังที่ 2 ของผม เพราะผมรู้สึกคุ้นเคยกับมัน เวลานอนที่นี่ ผมจะรู้สึกหลับสบายและหลับสนิท ก็อยู่มาตั้ง 6 ปีนี่หน่า จะไม่ให้รู้สึกใจหายในตอนที่จะต้องรู้ว่า จะไม่ได้อยู่ที่บ้านหลังนี้อีกแล้ว

โรงเรียนของผม จะมีจัดกิจกรรมอำลาให้กับนักเรียน ม.6 ให้กับนักเรียน ม.6 ทุกคน เรียกว่า “วันจากเหย้า” ซึ่งของรุ่นผม ตรงกับวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2554 ในช่วงเช้า ก็จะเป็นการสอบปลายภาควิชาที่เหลือของนักเรียนชั้น ม.6 (ม.6 โรงเรียนผมจะสอบปลายภาคเร็วกว่าชั้นอื่นครับ) พอสอบเสร็จ ปล่อยให้ไปพักผ่อนทานอาหารกลางวัน สักพักก็จะให้มานั่งรวมกันที่สนามฟุตบอล โดยจะมีน้อง ม.1 นั่งอยู่ข้างๆด้วย โดยครั้งนี้จะเป็นการกราบบังคมทูลลาเสด็จพ่อ ร.5 พร้อมกันทั้งรุ่น จากนั้น ก็จะมีน้องๆ ม.1 มาร้องเพลงชมพูฟ้าอาลัย กับจากแดนสวนให้ฟัง จากนั้นก็จะมีตัวแทนของน้องขึ้นมาพูดความในใจที่มีต่อพี่ๆ ม.6

หลังจากกราบบังคมทูลลาเสด็จพ่อ ร.5 แล้ว อะไรแล้ว กิจกรรมต่อไปผมว่ามันเป็นจุดเด่นหรือจุด Climax ของงานวันนี้เลย คือ น้องๆ ม.1 จะไปยืนเรียงแถวสองฝั่ง โดยเว้นที่ไว้ตรงกลาง โดยจะยืนต่อกันยาวไปจนถึงทางขึ้นหอประชุม พร้อมถือดอกกุหลาบ โดยบนดอกกุหลาบนั้น จะมีกระดาษที่เขียนข้อความให้กับพี่ๆ ม.6 เมื่อแถวพร้อมแล้ว พี่ๆ ม.6 ก็จะเดินไปตามทางที่มีน้องๆ ม.1 ขนาบข้างไปจนถึงทางขึ้นหอประชุม ในระหว่างที่พี่ๆ ม.6 กำลังทยอยเดินขึ้นหอประชุมอยู่นั้น เหล่าน้องๆ ม.1 ก็จะร้องเพลงของโรงเรียนต่างๆไปเรื่อยๆ จนส่งพี่ขึ้นครบหอประชุมทุกคน

ในหอประชุม ก็จะมีกิจกรรมประมวลภาพ การแสดงของอาจารย์ การกราบขอขมาครู-อาจารย์ และอีกมากมาย บนหอประชุมนี้ ผมน้ำตาซึมเลยอ่ะ เพราะยิ่งคิดยิ่งใจหาย ว่ามันคือ การขึ้นหอประชุมครั้งสุดท้าย และเป็นกิจกรรมครั้งสุดท้ายที่เราจะได้ทำด้วยกัน

หลังจากสนุกสนานและเศร้าโศกบนหอประชุมกันแล้ว ม.6 ทุกคนก็จะลงมา มากินอาหารเย็นกัน เป็นโต๊ะจีน และมีการแสดงคอนเสิร์ตจากเพื่อนๆในรุ่นนี่แหละ มันส์จริงอะไรจริง

กิจกรรมสุดท้าย หลังจากอิ่มหนำสำราญและสนุกสนานกัน ทุกคนก็จะออกไปที่สนามหญ้า ไปนั่งกันเป็นกลุ่มๆ พร้อมจุดเทียน แล้วก็นั่งเปิดใจกัน มีอะไรที่ไม่พอใจกันก็ให้อภัยกันไป มีอะไรที่อยากบอกก็บอกกันตอนนี้ (ไม่รู้มีบอก “กูอยากอึ๊บกับมึงว่ะ” หรือเปล่านะ ถ้ามีก็…) แล้วก็จะมีการกราบตึกยาว กราบลงบนสนามฟุตบอลนั่นแหละ ผมชอบตอนกราบตึกยาวมากๆ และตอนนั้นผมบอกได้เลย ว่าผมรู้สึกว่า มีคนกำลังมองดูเราตอนกราบอยู่ที่ระเบียงทางเดินชั้นสองบนตึกยาว ทั้งๆที่ ตึกยาวปิดประตูบันได้ขึ้นชั้นสองไปหมดแล้ว… ผมไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด แต่ผมกลับรู้สึกว่า สิ่งที่เราได้ทำลงไปนั้น มีผู้ที่รับรู้แล้ว :)

จริงๆช่วงนี้ ควรจะเป็นช่วงที่เศร้าและร้องไห้กันมากที่สุด แต่ในปีผมนี้ เนื่องด้วยเวลาที่มีน้อย จึงทำให้กิจกรรมในช่วงนี้มันออกมาไม่ดีเท่าที่ควร คนไม่ร้องไห้กันเลย แต่ทว่าสิ่งที่ได้คือ ความสบายใจ และคำสัญญา ในการที่จะเป็นเพื่อนกัน.. ตลอดไป…

วันนั้นผมกลับบ้านด้วยอาการเซื่องซึม แหงล่ะ อยู่มา 6 ปี แต่หลังจากนี้ เราจะต้องจากจากสถานที่ที่เราเรียกว่าบ้านหลังที่ 2 นี้ ออกไปเผชิญหน้ากับโลกที่กว้างใหญ่แล้ว ย่อมมีอาการใจหายเป็นธรรมดาๆ

ถึงแม้สถานภาพความเป็นนักเรียนปัจจุบันของผมจะจบลงไปแล้ว แต่สถานภาพของความเป็นเด็กสวนกุหลาบของผม จะไม่มีวันหายไปไหน มันจะอยู่ในตัวผมไปตลอดพร้อมทั้งมิตรภาพของเพื่อนๆทุกคน มันก็จะอยู่กับผมไปตลอด จนวันที่ผมจะต้องจากโลกนี้ไป คำสั่งสอน และคำปฏิญาณตอนถวายบังคมลาทั้งหมด ผมจะปฏิบัติให้ครบถ้วน จะเป็นคนดีของสังคม จะออกไปทำประโยชน์ให้กับสังคม และจะไม่ลืมโรงเรียนแห่งนี้… โรงเรียนหลวงสวนกุหลาบวิทยาลัย

MahaauD8401 – ดอกกุหลาบ แปลงที่ 129 ช่อที่ 47374

  • Marcos Roho จ้ะ

    ผมอยู่ที่ทำงานมา 11 ปีกว่า ยังไม่รู้สึกผูกพันเท่ากับชีวิต มัธยม 6ปี เช่นกันครับ. ทุกวันนี้อยากจะลาออกมาทำธุรกิจส่วนตัวที่ ตจว. เหลือเกิน (ทุนรอน ผู้สนับสนุนก็มีพร้อมแล้ว) ที่อยากลาออกเพราะความรับผิดชอบเยอะเหลือเกิน ลองปรึกษา ผจก. โรงงานแล้วแต่ก็ไม่เห็นจะช่วยอะไรเลย. พอดี ผจก. โรงงานเป็น OSK ก็เลยเข้ามาดูและระบายใน webนี้ครับ. ขอโทษด้วยนะครับ. ตอนนี้รอให้ทนไม่ไหวเมื่อไรก็จะลาออกแล้วครับ. (Welcome my Financial freedom)