ผมพึ่งจะเข้าใจ

แต่ก่อนนั้น ที่ผมเห็นคนสองคน คุยโทรศัพท์กันเป็นชั่วโมงสองชั่วโมง ผมก็สงสัย ว่าเขาไม่เหนื่อยกันบ้างหรือ ไม่เบื่อกันบ้างหรือไง?

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ

แต่ก่อน ผมเห็นคนสองคน จู๋จี๋กัน จนไม่ใส่ใจคนรอบข้าง จนผมคิดว่า เขาไม่กลัวคนอื่นเขารำคาญบ้างเหรอ? ไม่กลัวว่าคนอื่นจะมองว่าไม่ดีกับตัวเองบ้างเหรอ?

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ

แต่ก่อน ผมเห็นคนๆนึง ทำบางสิ่งบางอย่างให้กับคนอีกคนนึง โดยไม่ต้องการผลตอบแทน (ที่ไม่ใช่พ่อแม่) และทำอย่างเต็มใจ ทำให้ผมสงสัยว่า แล้วมันจะคุ้มกับที่ทำลงไปเหรอ?

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ

แต่ก่อน ผมเคยคิดว่า การที่เราจะมีใครสักคนเป็นแฟน ที่คอยติดตามเรา คอยจู้จี้จุกจิกกับเรา คอยบ่น คอยระบายเรื่องต่างๆแก่เรา มันไม่น่ารำคาญหรือ?

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ”

แต่ก่อน ผมเคยได้ยินคนที่เป็นแฟนกัน ใช้สรรพนามแทนตัวเองต่างๆนาๆ เช่น “ที่รัก”, “ดาร์ลิ้ง”, “เบบี๋”, “ตัวเอง” เขาไม่รู้สึกเลี่ยนบ้างหรือไง ที่เรียกออกไปอย่างงั้น?

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ

แต่ก่อน ผมได้ยินเพื่อนใช้มุขเสี่ยวๆ กับแฟน ซึ่งมันทำให้ผมสงสัยว่า เขาไม่รู้สึกเขินหรืออายในสิ่งที่เล่นไปบ้างเหรอ?

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ

แต่ก่อน ผมไม่เคยเข้าใจว่า การทำอะไรสักอย่าง ให้ใครสักคนหนึ่ง อย่างหมดหัวใจ และเต็มใจ ทำสุดความสามารถ สุดกำลัง มันรู้สึกอย่างไร

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ

แต่ก่อน ผมไม่เคยเข้าใจว่า ความรู้สึกที่มีคนคอยห่วงใย ดูแล เอาใจใส่ (ที่ไม่ใช่พ่อแม่) มันรู้สึกอย่างไร

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ

แต่ก่อน เพื่อนผมที่มีแฟน เวลาห่างแฟนไปสักพักนึง ไม่ว่าจะด้วยเหตุอะไรก็ตาม มันจะเกิดอาการกระวนกระวาย คิดมาก จนผมต้องเข้าไปปลอบบ่อยๆ มันไม่รู้จักปล่อยวางบ้างหรือยังไง?

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ

แต่ก่อน ผมเคยนึกว่า คำว่า “รัก” กับคำว่า “ชอบ” มันเหมือนกัน

ตอนนี้ ผมพึ่งจะเข้าใจ

อั๋นรักแอ้นะ ^_^

  • aeee

    เฮ้ยยะ! เขินวะที่รัก และตอนนี้ก็เข้าใจไม่ว่าอะไรก็เถอะพี่จะอยู่ข้างน้องเสมอ ฮุฮาฮุฮา!! รักอั๋นมากกกกกกกกกกกกกก