แยกหมวดหมู่แล้ว

แยกหมวดหมู่บล็อกแล้วคร้าบ ตอนแรกไม่ได้แยก เหมือนมันจะเอา Tag หรือป้ายกำกับไปเป็นหมวดหมู่แทนเองซะงั้น เกรียนจริงๆ เลย พี่ Wordpress เราเนี่ยRead more …

อัพเดทบล๊อกให้พอไม่เงียบ(ทั้งๆที่มันเงียบมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว)

ช่วงนี้ติด Twitter งอมแงมครับ เลยไม่มีเวลามาอัพบล๊อกซะเท่าไร อีกอย่างช่วงนี้งานเยอะมากจริงๆครับ ไว้จะมาอัพใหม่ครับRead more …

ให้มันได้งี้สิ….เฮ้ออออ~~~

เออ เอาเข้าไป จะซวยกันไปถึงไหนไม่รู้ มีวันนึง (วันไหนไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว XP) แบก M249 หนัก 6.7 โล เพื่อไปติด FET ที่สะพานเหล็ก... สองวันก่อนหน้า อุตส่าห์โทรไปหาเฮียหนุ่มแล้วววเชียว ว่าให้เตรียม FET ให้ด้วย แกบอกราคาตอนแรก 400 บาท พอเอาปืนไป แกบอกว่า "น้องต้องโทรมาบอกพี่ก่อนล่วงหน้าหนึ่งวันนะครับน้อง ถึงจะได้ราคานั้น ถ้าจะเอาตอนนี้เลยก็ 600 บาทครับ" เอ่อ...คือ....เฮียครับ กรูโทรหาเฮียตั้งแต่ปีมะโว้แล้วครับ ดันไม่ใส่ใจอีก เวรเอ้ยยย คิดว่าตรูจะไม่ซื้อล่ะสิ เฮ้อออ แต่...ไหนๆก็อุตส่าห์แบกมาหนักแล้ว จำได้ว่า วันนั้นต้องเดินจากโรงเรียนไปสะพานเหล็กสามเที่ยว รวมแล้วราวๆสองกิโลฯกว่าได้ ก็เลยตัดสินใจซื้อและทำมันเลยก็ได้ จะได้มาไม่เสียเที่ยว สรุป ปืนก็ติด FET เรียบร้อย OK เสร็จแล้วใช่ไหม...กลับบ้าน ตอนกลับบ้าน...หาเรื่องครับ พ่อแม่บอกจะมารับ ให้รอในแมคโดนัลที่ดิโอสยาม ตอนนั้น 16.15 พ่อแม่บอกให้รอ จะไปถึงประมาณห้าโมง...ไม่เอาครับ ขอกลับเอง ขี้เกียจรอ หาเรื่องแล้วไงครับกรู ขอกลับเองไม่ดูฟ้าดูฝนเล้ยยยย เวลาสี่โมง แต่มืดยังกะหกโมง ฝนตกแน่ชัวๆ แล้วผมดันมองโลกในแง่ดีอีก คงไม่ตกระหว่างกลับบ้าน เพราะวันนี้กลับบ้านย่า อยู่จรัญฯนี่เอง สองต่อก็ถึงแล้ว เอ้า มองโลกในแง่ดีใช่ไหม เท่านั้นแหละ ระหว่างที่นั่งสาย 6 และกำลังจะถึงป้ายสนามหลวง ไม่นานนัก ฝนก็ตกครับ หนักด้วย -*- ในความซวย ก็ยังคงมีโชคดีนิดๆแฝงอยู่ ดีนะ ที่มันไม่ตกตอนเราลงจากรถแล้ว ไม่งั้น ชุ่มแน่นอน ดีไม่ดีมีมีปืนพังแถม (ผมแบกปืนขึ้นรถเมล์กลับบ้านด้วยครับ แบกของหนักยังหยิ่งกลับเองอีก งานเข้าเลย 555+) โชคดีที่ตกก่อนถึงป้าย สาย 6 เลยเลี้ยวไปหน้าธรรมศาสตร์ท่าพระจันทร์ตรงป้ายรถเมล์ที่มีหลังคา โอ้ว…Read more …

เพลง…ใช้กล่อมใจ…หรือทำให้ช้ำใจกันแน่?

เมื่อวาน รู้สึกเซ็งๆ เลยไปเล่นไวโอลิน เพลงที่ตั้งใจเล่นมากที่สุด และใส่อารมณ์มากที่สุด ก็มีเพลงลาวดวงเดือน และเพลงจันทร์ ที่ขับร้องโดย โจ้ ธนรัฐ โดยทั้งสองเพลงนั้น สื่อความหมาย 2 อย่าง คือ เพลงแรก ลาวดวงเดือน คิดถึงคนที่เรารัก และเพลงที่สอง เพลงจันทร์ รอสักวันที่เราจะมีความรัก ไอ้ตัวเราเล่น เราฟังเอง ไม่เห็นมันจะเพราะเลย แต่เล่นให้คนอื่นฟัง เขาดันบอกว่าเพราะ นี่พูดให้กำลังใจตรูใช่ไหมเนี่ย เหอๆ แต่จะให้หรือไม่ก็ช่าง เอาเป็นว่า เพลงที่เราเล่นเอง กลับมาทำร้ายตัวเราเองซะงั้นอะ ยิ่งเล่นยิ่งรู้สึก...เจ็บแปล๊บๆ อย่างบอกไม่ถูก ตั้งแต่เล่นไวโอลินมา ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อนเลย เป็นบ้าอะไรวะเนี่ยกรุ แต่ยังไงแล้ว เพลงจันทร์เราก็แกะได้ และเล่นได้แล้ว ไว้จะมาบอกโน๊ตอีกที เดี๋ยววันนี้ไปเล่นอีกดีกว่า เผื่อจะดีขึ้น...ไม่ก็ช็อคตายไปเลย ฮ่าๆ (บ้าไปแล้ว)Read more …

ในที่สุด…ก็เหมือนเดิม

เมื่อวันสมานมิตร...เจอน้องคนนึง เป็นรุ่นน้องเก่าสมัยประถมตอนอยู่สวนสุนันทา... น่ารักโค้ด...หลงจนได้เลยตรู - -* แต่เหมือนบุญและวาสนาเราน้อย น้องเขาคิดแค่เราเป็นพี่ชาย ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เจ็บก็จริง แต่ไม่หนัก หลงเป็นเดือน ตอนนี้ทำใจได้แล้ว เหมือนว่าเขาจะแอบปิ๊งเพื่อนสนิทของเราอยู่ เพื่อนสนิทเราก็ปิ๊งเขาอยู่เหมือนกัน?คนนี้นิสัยดี เชื่อถือได้ ดีแล้วล่ะ เหมาะสมกันดีแล้ว... ไอ้เรามันก็อะนะ ไม่เจียมตัวเลย ไม่มีอะไรดีสักอย่าง ริอาจไปชอบเขา สมควรที่จะเจอแบบนี้แล้วล่ะ ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์ คำนี้ ถูกต้องเป๊ะๆเลย เมื่อคืนได้ตัดสินใจแล้ว คิดอยู่นาน พอแล้ว พอกันที ชีวิตนี้จะไม่รักใครอีกแล้ว เมื่อถึงเวลา เราก็ต้องเจอคนที่ใช่เองล่ะ ถ้าบุญวาสนาไม่มี ก็ไม่ต้องมีมัน อยู่อย่างงี้แหละ ถึงแม้จะเหงานิดๆ แต่ทนได้ มันกรรมของเราเองแหละ ที่ต้องมาเจอเรื่องพวกนี้ จะตายก็ให้มันรู้กันไป กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ก็จริง แต่ก็ไม่เหมือนเดิมไปซะทุกอย่าง วันธรรมดา ไปโรงเรียน เฮฮากับเพื่อน กลับบ้าน วันหยุด ไปเที่ยวบ้าง เล่นบีบีกันบ้าง เวลาว่าง เปิดคอมฯ เช็คเมล ทำนู่นทำนี่ เล่นเกม?ทำเว็บ บราๆๆๆ ชีวิตเรามันคงมีแค่นี้จริงๆนั่นแหละ หาเงินดีกว่าเรา ทำงานให้หนักๆ ในขณะที่ยังคงมีไฟอยู่ หมดไฟเมื่อไร คงจะเหงากว่านี้เยอะ สู้ตายๆๆRead more …

7 ก.ย. วันสมานมิตร 52 สนุกที่สุดเท่าที่เคยเจอมา

สนุก สนุก สนุก สนุกจริงๆเลยยยยยยยย วันสมานมิตรวันนี้เป็นปีที่สนุกที่สุด นับตั้งแต่อยู่สวนกุหลาบมา แม้ฝนจะตก ก็ไม่หวั่น ที่สนุกไม่ใช่อะไร บอสมันลากเพื่อนผู้หญิงมาเพียบ (ไม่ใช่หน้าหม้อนะ - -") มันทำให้บรรยากาศและอะไรต่อมิอะไรมันดูสนุกขึ้น เป็นวันแรกที่ไม่อยากกลับบ้านเลย ขอให้ปีหน้าเป็นแบบนี้อีก สาธุRead more …

พรุ่งนี้วันสมานมิตร…ปีสุดท้าย ที่เราจะได้จัดอาหารให้พี่ๆกิน

เวลาผ่านไปเร็วมากๆ เร็วจริงๆ รู้สึกว่า เหมือนพึ่งเรียนกับอาจารย์วิมลวรรณ ตอนอยู่ห้อง ม.106 อยู่เลย โรงเรียนผม จะมีวันๆนึง เป็นวันจันทร์แรกของเดือนกันยา เป็นวันที่ศิษย์เก่า จะกลับมาเยี่ยมน้องๆศิษย์ปัจจุบันที่โรงเรียน เราเรียกวันนี้ว่า วันสมานมิตร วันสมานมิตรผมก็ได้เข้าร่วมมาทุกๆปี พรุ่งนี้ก็อีกวันนึงเช่นกัน แต่เป็นวันสุดท้ายที่ผมจะจัดอาหารให้พี่ๆที่กลับมาเยี่ยมโรงเรียนกิน เพราะ พอผมขึ้น ม.6 ก็จะไม่มีการจัดอีกแล้วสำหรับพี่ ม.6 เพราะโรงเรียนผมถือว่า ม.6 กลายเป็นกึ่งศิษย์เก่าไปแล้ว เพราะฉะนั้น งานชุมนุม งานต่างๆ ทุกคนที่อยู่ ม.6 จะวางมือกันหมด ยกเว้นงานละอ่อน และงานกรรมการนักเรียน ที่ ม.6 จะวางมือเมื่อครบวาระ ตอนงานวันสมานมิตร ม.1 ยังจำบรรยากาศงานได้อยู่เลย พวกผมไปจัดงานกันที่โรงอาหาร เพราะต้องการที่จะอนุรักษ์ตึกยาวเอาไว้ ไม่อยากให้เลอะเทอะ สกปรก และมีการวิ่งเล่นกันมั่วๆซั่วๆ ตอนนี้ ม.5 แล้ว เวลาผ่านไปเร็วจริงๆRead more …

ทำไมต้องเอาแต่รักสบาย?? เห็นแก่ตัวกันจัง

วันนี้ ไปเรียน รด. มา เจอเรื่องๆนึงที่เห็นแล้วสะท้อนใจอย่างบอกไม่ถูก เรื่องมีอยู่ว่า ที่ๆผมเรียน รด. นั้น จะแบ่งนักเรียนออกเป็น 4 หมวดใหญ่ๆ โดยผมอยู่หมวดที่ 2 และเขาแบ่งให้หมวด 1 และ 2 หรือครึ่งแรกเรียนเดินสวนสนาม (มันไม่เชิงสวนสนามหรอก มันเดินธรรมดาๆ แค่ให้เท้าพร้อมกัน กำมือหลวมๆแค่นั้นแหละ) และหมวดที่ 3 และ 4 หรือครึ่งหลังไปเรียนในห้อง หรือเอาง่ายๆ ครึ่งแรกเรียนกลางแจ้ง ครึ่งหลังเรียนในห้อง มีพัดลมเปิดเย็นสบาย โดยผมอยู่ครึ่งแรก คือ ผมอยู่หมวดที่ 2 โดนเรียนกลางแจ้ง ทุกคนในครึ่งแรกก็บ่นกันนิดๆ แต่คนในครึ่งแรกทุกคนก็เรียนกลางแจ้งกันไป โชคดีอย่างหนึ่ง ช่วงเช้าไม่ค่อยมีแดด ก็เลยไม่ร้อนมาก แต่เหงื่อก็ออกเยอะอยู่ดี เพราะครูฝึกคนนี้ (หน้าแก่ๆ ผมขาวๆ หน้าตาเหมือนจะใจดี) ทำโทษเอาๆ แมร่ง ไม่รู้จะทำโทษไปถึงไหน พอฝึกไปสักพักใหญ่ๆก็พัก ปล่อยไปที่เต๊นท์พักผ่อนสำหรับ นศท. แต่ครึ่งแรกมาหลังครึ่งหลัง เพราะครึ่งหลังได้ครูฝึกชิวมาก (ปกติจะต้องเป็นครูอ้วนๆ ชื่อว่าครูเนาว์มาพูด เป็นครูที่โหดโคตรรร แต่วันนี้เขาไม่มา คนนี้เลยมาสอนแทน) สอนแปปเดียว (ไม่เชิงสอนหรอก คุยเล่นมากกว่า) สักพักก็ปล่อย ครึ่งหลังเลยได้กำไรไปก่อน เพราะว่า พวกที่ฝึกช่วงแรก จะฝึกนานกว่าช่วงหลัง ไม่เป็นไร ตรูขอลำบากก่อนสบายทีหลังดีกว่า ครึ่งแรกเดินเข้ามาพักลิ้นห้อยกันทุกคน เหนื่อยมากเพราะส่วนใหญ่โดนทำโทษเยอะ พอพักกันเสร็จ ครูฝึกเรียกรวม ก็ไปรวมกัน โดยช่วงหลังผลัดกัน ครึ่งแรกไปเรียนในห้อง ครึ่งหลังไปเรียนกลางแจ้ง เท่านั้นแหละ ความเห็นแก่ตัวที่แฝงอยู่ในสันดานลึกๆก็โผล่กันออกมา ไอ้พวกครึ่งหลัง พรั่งพรูกันมาต่อแถวครึ่งแรกที่จะไปเรียนในห้อง เพื่อจะเนียนเข้าไปเรียนในห้องด้วย เอาง่ายๆ ไม่อยากเรียนกลางแจ้ง มันร้อน มันดำ บราๆๆๆ ฯลฯ ขอโทษนะครับ พวกมึงจะรักสบายกันไปถึงไหน โดนแดดแค่ไม่ถึงชั่วโมงคงไม่ตายห่าอะไรมากนักหรอกมั้ง พวกกูตากแดดกันชั่วโมงกว่าๆยังทนได้เลย…Read more …

กลับมาจากพัทยาแล้ว

ไม่มีไรเลย ไปวันเดียว ที่โรงแรมกำลังปรับปรุงเตรียมรับช่วง High Season อยู่เลย แต่โอเค สงบดี 23 ต.ค. นี้ไปอีก พี่โอ๊คก็ไปด้วย กลับมาจากอังกฤษแล้ว โย่ว !! ปล. เปลี่ยนธีมบล๊อกแล้ว อันเก่าแมร่งกาก เป็นธีมเสียเงินด้วย (แต่เรา Crack มา อิอิ)Read more …

ใครผิดกันแน่???!!

วันนี้ เชาว์กลับมาเรียน หลังจากประสบอุบัติเหตุที่สนามบีบีกันแห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี (ไม่ทราบชื่อสนาม)? เชาว์ เป็นชื่อย่อที่ผมใช้เรียกเพื่อนคนนี้ แต่ชื่อเต็มๆหรือชื่อจริงชื่อ เชาว์วรรธน์ เขาเป็นคนที่พูดเยอะ (บอกตรงๆก็คือพูดมากนั่นแหละ) แต่นิสัย ok เลย เชาว์กลับมาเรียน ทุกคนก็ถาม ปรากฎว่า ไปเล่นบีบีกันมาที่จังหวัดชลบุรี ไปเปิดซิงสนามใหม่ แล้วไปเกิดอุบัติเหตุคือ ไปสไลด์ในสนาม โดยไม่มีสนับเข่า แล้วไปโดนเหล็กที่เขาทิ้งเอาไว้ตั้งแต่ตอนสร้างสนามแทงเข้า เลือดออกเยอะมาก และเจ้าตัวบอกด้วยว่า บาดแผลลึกถึงกระดูก ไอ้เราพอได้ยินก็ซี้ด แค่รู้สึกเจ็บแทน แต่ไม่ได้รู้สึกกลัวกับการเล่นบีบีกันเลยแม้แต่น้อย เพราะอะไร??? เพราะว่า เชาว์มันทำตัวของมันเองทั้งนั้น จะกล่าวได้คือ มันเป็นอุบัติเหตุ บวกกับความสับเพร่าของสนาม ที่ไม่ยอมเก็บของให้เรียบร้อย ความขาดความรับผิดชอบของสนาม?แทนที่จะชดใช้ค่าเสียหาย กลับแค่บอกว่า รพ. ไหนใกล้ที่สุดแค่นั้นเอง?และเชาว์ก็ประมาทด้วย ใส่อุปกรณ์ไม่ครบ คือ ไม่ใส่สนับเข่า แต่ดันสไลด์ ก็เลยโดนไปตามระเบียบของคนดวงซวย แต่เรื่องมันมีอยู่ว่า ในคาบสุดท้ายของวันนี้ เป็นคาบวิชาคณิตฯของอาจารย์พรรณี อาจารย์ที่ปรึกษาของเราพอดี?ในระหว่างที่เรียนอยู่ จู่ๆอาจารย์ก็นึกเรื่องที่เรียกเชาว์ไปคุยกับอาจารย์เขาเมื่อตอนเช้าได้ เลยมาพูดกับนักเรียนในห้อง ผมจำไม่ได้แล้ว ว่าพูดอะไรบ้าง เขาบอกเยอะ ในช่วงแรกๆ ก็บอกประมาณว่า กีฬาหรือการเล่นบีบีกันนั้น?อุปกรณ์ในการเล่นก็แพง ค่าสนาม ค่าเช่าปืน?ค่าชุด ค่าหน้ากาก แพงไปซะหมด?แต่จำประโยคหนึ่งได้อย่างชัดเจนเลย คือ "ยังมีการออกกำลังกายหรือการเล่นกีฬา ที่ดีกว่าการเล่นบีบีกันอีกนะคะนักเรียน" เท่านั้นแหละ ผมเคืองไอ้เชาว์ทันที ทำไมเหรอ?? เพราะผมไม่รู้ว่า มันไปพูดอะไรกับอาจารย์เมื่อตอนเช้าเกี่ยวกับบีบีกัน แต่เท่าที่ฟังอาจารย์พูดมา คงไม่ใช่ในทางบวกแน่ๆ ผมขอยอมรับ ว่ากีฬาบีบีกันนั้น เป็นกีฬาที่ต้องใช้ทุนค่อนข้างมากในการเล่น แต่ผมไม่เห็นด้วย กับการที่อาจารย์เหมารวมบีบีกันทั้งหมดว่า เป็นกีฬาที่ไม่ควรเล่น หรือเป็นกีฬาที่อันตรายนั่นเอง (จากการที่ฟังอาจารย์เขาพูดมา) กีฬาทุกชนิด ย่อมมีการเกิดอุบัติเหตุได้อยู่แล้ว ถ้าหากว่า กีฬาบีบีกันนั้น เป็นกีฬาที่อันตรายจริงๆ ทำไมทางการเขาถึงไม่ประกาศห้ามเล่นกีฬาชนิดนี้อย่างเป็นทางการ หรือไม่ก็กวาดล้างสนามต่างๆภายในประเทศไทยให้หมดเสียล่ะ ลองดูที่ฟุตบอล ก็มีหลายครั้งที่เราเห็นคนโดนสไลด์จนข้อเท้าบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติ ไม่ก็โดนสไลด์จนเท้าหันเข้าหาตัวหลายต่อหลายครั้งแล้ว ผมไม่ได้โกรธอาจารย์ แต่เคืองไอ้เชาว์ ไม่รู้ว่าผมเข้าใจผิดหรือเปล่า เพราะจากการที่อาจารย์บอกคนในห้องนั้น มันบ่งบอกเพียงสามอย่างเกี่ยวกับคำที่เชาว์บอกอาจารย์เมื่อเช้า…Read more …