น้ำตาจากฟากฟ้า…

วันนี้ก็คงเป็นอีกวันหนึ่ง ของผู้ชายโง่เง่าไม่มีอะไรดีอย่างผม ที่หายใจแย่งก๊าสออกซิเจนชาวบ้านในท่ามกลางฤดู(โคตร)ร้อนของประเทศไทยไปวันๆ

 

ชีวิตช่วงนี้ของผม แม่งโคตรว่างเปล่า… คือ มันไม่มีอะไรที่แปลกใหม่ ไม่มีอะไรที่น่าสนใจ มีแต่สิ่งที่เข้ามากวนใจให้ต้องคิดต้องเครียดอยู่เรื่อยๆ ทั้งนี้ ในความเป็นจริง ชีวิตผมอาจจะมีอะไรก็ได้นะ อาจจะเป็นแค่ที่ความคิดของผม ที่มันตีความไปเองว่า ชีวิตตัวเรามันช่างเงียบเหงาเศร้าซึมเหลือเกิน แต่ถ้าวัดกันที่ความรู้สึกในตัวผมเอง ผมก็คงยืนยันคำเดิม ผมรู้สึกว่าชีวิตของผมมันน่าเบื่อ…

 

ก่อนอื่นเลย ขอเล่าเรื่องต่อจากบล็อกอันที่แล้ว กบกินเครื่องบิน โดยในตอนท้าย ผมระบุไว้ว่า จะทำตัวใจกล้าหน้าด้านเข้าไปบอกความในใจกับคนที่ชอบ ซึ่งผมอยากจะบอกว่า ทุกอย่างมันจบสิ้นตั้งแต่ผมยังไม่ได้เริ่มทำแล้ว..

 

ถ้าหากถามว่า คิดไปเองหรือเปล่า? รู้ได้ยังไง? ยังไม่ได้ลองเลย…. เชื่อผมเถอะครับ ทุกอย่างมันพังตั้งแต่ผมคิดชอบเขาแล้วล่ะ มันมีเรื่องราวและที่มาที่ไปที่ทำให้ผมทราบดี เพราะฉะนั้น อย่าดันทุรังต่อไปอีกเลยจะดีกว่า..

 

ก็ยังดีที่ผมได้รู้ตั้งแต่เนิ่นๆ ว่าคนอย่างผมเองมันไม่มีค่าพอจริงๆ แหละ ที่จะไปรักหรือไปชอบใคร หน้าตาก็อุบาทว์ คารมณ์ก็ติดลบ สรุปคือ รกโลกครับ สั้นๆ ง่ายๆ รู้แบบนี้ก็ดีนะ จะได้ห้ามความรู้สึกและห้ามใจของตัวเองได้ทัน ไม่ต้องหาเรื่องเจ็บตัวอีก

 

ผมว่าเป็นกันทุกคนนะ เมื่อเวลาที่เราได้มองออกไปยังทางข้างหน้า แต่กลับมองไม่เห็นอะไรเลย.. เราก็ย่อมที่จะมองกลับไปยังทางที่ผ่านมา มองกลับไปหาอดีตที่สวยงาม…

 

ใช่แล้ว ผมคิดถึงแฟนเก่าของผม…

 

ถามว่าจำได้ไหมว่าเขาทำอะไรกับเราไว้บ้าง.. จำได้ แต่พยายามไม่เก็บมาใส่ใจ เอาจริงๆ คือ รู้แค่ว่าเขาทำอะไรกับเราบ้าง แต่ถ้าจะให้บอกรายละเอียดลงลึกลงไป ผมก็จำไม่ค่อยได้แล้วล่ะ เรื่องบางเรื่องที่มันไม่ดีไม่งามก็ปลดมันออกเสียบ้าง เก็บไว้แต่ความทรงจำที่สวยงามจะดีกว่า ถึงแม้ว่า บางครั้งมันจะกลับมาทำร้ายเราก็ตาม

 

และแล้วก็ไปเจอเพลงๆ นึงครับ เป็นเพลงเก่าแล้วล่ะ เพลงๆ นั้นก็คือเพลง น้ำตาฟ้า เป็นเพลงที่บอกความรู้สึกนึกคิดและความคร่ำครวญของผมตอนนี้ได้เป็นอย่างดี คือ มีรักอยู่ก็ถูกเขาทิ้ง หารักใหม่ก็ไม่มีใครใยดี ชีวิตนี้คงจะสะกดเป็นแต่คำว่า แพ้ และคำว่า ผิดหวัง…

 

เวอร์ชั่น Original ของเพลงนี้ ร้องโดยวงสามโทนครับ ร้องนำโดย คุณธงชัย ประสงค์สันติ

 

โดยส่วนตัวแล้ว เพลงที่ดี เนี่ย ผมว่า ไม่จำเป็นที่ว่าเป็นจะต้องเป็นเพลงที่แต่งแล้วมีคนฟังเยอะ หรือยอดขายทะลักทะลุ แต่เป็นเพลงที่สามารถเป็นตัวแทนบอกความรู้สึกที่ยากที่จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ ซึ่งเพลงน้ำตาฟ้าเพลงนี้ผมก็ขอยกให้เป็นเพลงที่ดีสำหรับผม ต่อให้มันจะเก่าสักแค่ไหน จะกี่ยุคกี่สมัย ผมมั่นใจว่ามันก็สามารถที่จะใช้เป็นตัวแทนของความรู้สึกของใครหลายๆ คนได้ตลอดไปครับ

 

เขาบอกว่าฟ้า ร้องไห้ออกมา เป็นน้ำฝน

อยากรู้นักฟ้า.. ที่เบื้องบน ต้องมาร้องไห้เพราะใคร

หรือฟ้าสงสารคนอย่างฉันถูกหลอกเรื่อยไป

ถูกเขาลวงเขาล้วงหัวใจ เอาไปต้มยำทำแกง

 

ฝนฟ้ากระหน่ำเสียงฟ้าคำรามดูน่ากลัว

น้ำตาฟ้าหลั่งมารดตัว รดหัวใจฉัน.. จนชา

ฉันคนผิดหวัง มีเคราะห์กรรมไร้วาสนา

เขาเลยไม่รัก ไม่ยอมพูดจา หลอกลวงให้ฉันต้องตรม

 

* ฉัน.. มันคนซื่อ… ไม่เคยฝึกปรือ ในเรื่องความรัก

พึ่งเคยได้รู้ พึ่งเคยได้ลอง พึ่งเคยรู้จัก

สุดท้ายต้องมาอกหัก ไม่รู้จะดามยังไง

 

เขาบอกว่าฟ้าร้องไห้ออกมา.. ให้ฉัน

ฟ้าสงสารและคงผิดหวัง ที่ชักนำให้ฉันพบเธอ

น้ำตาที่ไหลจากความตั้งใจ ไม่ได้พลั้งเผลอ

ชาตินี้เข็ดแล้วนะเออ ไม่อยากเจอหน้า.. เธออีกเลย…

(ซ้ำ * )

 

สำหรับเวอร์ชั่นที่ผมจะเอามาลงในบล็อกนี้ เป็นการแสดงสดในคอนเสิร์ต คุณพระช่วยสำแดงสด ครับ โดยเวอร์ชั่นนี้ก็ร้องโดยคุณธงชัย ประสงค์สันติเองน่ะแหละ แต่จะพิเศษอยู่อย่างคือมีเสียงขลุ่ยของอาจารย์ ธนิตย์ ศรีกลิ่นดี อยู่ด้วย ใครชอบก็อย่าลืมไปอุดหนุนของแท้นะครับ โดยส่วนตัวผมเองผมก็จะไปหาซื้อเช่นกัน เพราะคอนเสิร์ตเพลงไทยดีๆ แบบนี้ หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

 

เสียงเปียโนที่แสนเศร้า กับเสียงขลุ่ยที่คร่ำครวญและโหยหา เคล้ารวมกับน้ำเสียงอันโรยรา มันช่างตรงกับความรู้สึกของผมในช่วงนี้จริงๆ…